Í Jólasveinbyggðum

Undanfarna daga hafa húsmæður bloggað um hvort 14 Jólasveinninn sé virkilega til, sumar segjast hafa séð hann en aðrar fullyrða að þær hafi séð hann eða vita nafn hans.

Til að stopp þessar vangaveltur hef ég ákveðið létta forvitninni af húsmæðrum landsins.

En til að það sé hægt verð ég að brjóta eiðsvarin samning sem ég gerði við Leppalúða en hann er húsbóndinn í Jólasveinbyggðum.

Ég er sérstakur pípulagningamaður Jólasveinana í Jólasveinbyggðum og hef haft þjónustusamning við þá í 40 ár ( ég er samt ekkert mjög gamall )
Tvennt er alltaf sem þarf að lagfæra hjá þeim þegar fer að vetra: yfirfara hitan og fjarlægja hár úr vatnslásnum sem losnað hafur úr Grýlu en hún er með mikið hárlos.

Þegar ég var upp í Jólasveinbyggðum um daginn trúði Grýla mér fyri þessu með 14 jólasveininn.
Að hennar sögn er hann mjög sérstakur og sem patti var hann einstaklega ör og órólegur hinsvegar var hann vel máli farinn, talaði stöðugt en oft í gátum eða þá þannig að engum tókst að skylja hvað hann var að meina. Þrátt fyrir málsnilld hans var í raun engin í Jólasveinbyggðum sem tók mark á drengnum enda var heldur ekkert gagn af honum.

Kannski þess eða vegna hormónabreytinga strauk drengurinn til byggða og hefur verið þar síðan.

Grýla trúði mér fyri að hann hafi tekið sér manna nafni og það væri Össur Skarphéðinsson en hann væri auðþekktur á útlitinu sem Jólasvein en í Jólasveinbyggðum væri hann kallaður Rugludallur.

En síðan bað hún mig um ef ég rekist á hann þá ætti ég að skila til hans að hunskast heim og sinna þeim verkum sem honum væri ætluð í Jólasveinbyggðum.

Erla

Þótt ég sjálfur segi frá þá sýnist mér ég hafa verið svakalega heppin varðandi barneignir mínar alla vega sem ég hef verið upplýstur um.

En samkvæmt öruggum heimildum þá á ég tvær stelpur, en í mínum kokkabókum finnst mér ég hafi lagt all mikið meira í málið til að fá fleiri einstaklinga en svona er nú lífið.
Stelpurnar mínar heita Dagrún og Sigrún þær eru svo sætar.
Ástæðan fyrir því að ég þarf að koma þessu á framfæri er að alltaf þegar þær hittast ásamt barnabarninu, elsku Erlu. ,,Þá fer samsæri í gang”. Hringt er í mig og ég sannfærður um að ég sé svo góður Pabbi og Afi, síðan koma sögur um mig og þær og aftur hvað ég er æðislegur, í kjölfarið á þessu ofhóli kemur, Pabbi villtu gefa okkur öllum ís eða við eru á Ask og við erum svo svangar. Það er náttúrlega ekkert hægt að segja nei. Eða er það !

Mér láðist nefnilega að láta plata út úr mér VISA kortið fyrir all mörgum árum og síðan þá keppast þær við að plata svona smá nammi út úr mér.
Þegar þær hringdu í mig í dag þá datt mér í hug hvort ekki sé hægt að kæra þetta til samkeppnisstofnunar því þær sameinast um að plata út úr mér allskonar nammi og nota VISA kortið mitt.

Það var ekki gott þegar ég tapaði jólasveinatrúnni, ef ég man rétt þá var það um svipað leiti og ég tapaði sveindómnum.
Upp úr því hóf ég nám í pípulögnum en ég lærði hjá pabba og hann var með verksamning við Jólasveinana upp í Esju ég veit að þið trúið þessu ekki, en þegar ég var sendur þarna uppeftir í fyrsta skipti til að losa stíflu úr handlaginni hjá Grýlu og var það vegna þess að hún var með töluvert hárlos sem stíflaði vatnslásinn hjá henni.
Hún var svakaleg útlits öll í vörtum og hárið í miklum flóka og útgangurinn og lyktin eftir því. Síðar þegar Pabbi hætti í pípunum tók ég við samningnum.
Nú síðast í dag, þurfti ég að skreppa upp í jólasveinabyggðir, laga hitan hjá þeim og losa hárið úr vatnslásnum hjá Grýlu. En ég held að ég sé farinn að eldast því mér fannst kerlingin sýni betri útlits en hér fyrr á dögum, eða er kvenmanns leysið farið að segja til sýn .
Steini Pípari

Translation to English

I remember the time when I lost my belief in Santa Claus.  It was around the time I lost my virginity.  Shortly thereafter I started my studies in plumbing.  I studied with my father.  He had a contract with Santa up in Mount Esja.  I know you won’t believe this but when I was sent there for the first time, it was to unclog Santa’s mom’s sink.  Her name is Gryla.  Gryla is a very hairy woman and sheds quite a lot.  So you can imagine how the sink got clogged, with lots of hair!  She has a gruesome appearance; covered in warts, hair in great tangles and a total mess, as were her clothes.  And the smell!! Then, when my father retired, I inherited the contract.  Today I had to go up there, to the Claus’s and fix their heat as well as get the hairball out of the sink.  But I think I am getting old because I thought old Gryla didn’t look so terrible now… or is it just my lack of women that has begun to affect me??

 Í dag kom ég við í Rúmfatalagernum og datt í hug að athuga hvort þeir ættu ekki til herðatré, það er farið að ganga allverulega á þau hjá mér enda er ég fatasjúkur mjög og kaupi vanalega föt á mig í hverri viku. Ég ráfaði um búðina og fann hvergi herðatré, ég tek fram að ég er ekki sérstaklega fundvís maður. Ég vatt mer að ungum starfsmanni verslunarinnar sem var sennilega um tvítugt, spurði hann skírt og rólega ,,hvar eru herðatrén”.Strákurinn horfði á mig í alllangan tíma eins og ég væri fáviti, svarði mér síðan með gjörsamlega tómum svip, ,,við erum búnir að pakka öllum sumarvörum niður ” Ég fór að skíra út fyrir honum hvernig herðatré væru notuð, en ég sá að hann vorkenndi mér allsvakalega, og sagði heyrðu góði ,, við hofum aldrei verið með svona drasl”Á leiðinni út greip ég lítinn plastkassa undir pakkningar sem ég nota í vinunni og fómpúða undir hnén og kom með þetta að afgreiðsluborðinu og sagði við kassaafgreiðslumanninn sem var um tvítugt, ég ætla að fá þetta hvoru tveggja, strákurinn kallaði á næsta afgreiðslumann og spurði hann hvar hvoru tveggja væri, en strákurinn á næsta kassa svaraði (nota bene líka unglingsstrákur) :”Hey ég LENTI í þessu líka um daginn, þetta þýðir hann ætlar að fá bæði!!” sagði hann brosandi.

Ég kom við í Nóatúni á leiðinni heim til að kaupa snarl í matinn, afgreiðslustúlkan sem stóð innan við búðarborðið,  spurði! hvað má ég bjóða þér, ég var ekki alveg viss hvað ég vildi en muldraði, eru þið alveg hætt að vera með gellur, ég sá að stelpan roðnaði en sagði ,,nei nei”, ,,nú”! sagði ég það er ekki verra að fá gellur í kvöldmatinn. Stelpan brá sér eldsnöggt frá, ég hugsaði mér gott til glóðarinnar, og taldi að daman væri að ná í gellur bakatil handa mér. En ekki reyndist það svo gott nei hún kom til baka með  ungan yfirmann sem  var um tvítugt. Hann benti mér  á að ungu stúlkurnar hjá honum væru sko ekki kallaðar gellur og ég skyldi ekki vera með neinn dónaskap! Ég  keypti bara fiskibollur í dós í kvöldmatinn.

Hæ allir góðir vinir og bloggarar,

 

Ég varð fyrir smá óhappi með tölvuna mína, en er núna búinn að laga allt heila málið, varð að kaupa mér nýja tölvu til að koma vefnum mínu upp á ný http://www.photoice.com

Smátt og smátt mun ég koma þessu öllu í fyrra horf og þá get ég farið  að blogga á netinu og byrta myndir með.

Annars hef ég verið að garfa í réttindum Íslenskra neytenda í  LYFJAMÁLUM þar sem ég hef kynnt mér  ”sjálfsagt ” leyfi til að flytja inn lyf með pósti frá öðrum löndum.

Einnig hef ég aðeins kynnt mér Orku útrásina svokölluð og hvernig nokkrir velvaldir einstaklingar ætla sér að stela auðlindum þjóðarinnar og 100 ára þekkingu í Orkuveitunnar.

Nánari skrif verða hjá mér um þessi atriði fljótlega.

 

Mynd að Vestan 

 

Það ver rétt komið fram yfir hádegi þegar við yfirgáfum Hólmavík, Við Jón ólum með okkur smá von að þjónustan í Hólmavík yrði betri næst þegar við kæmum í þennan fallega bæ með vinalegri smábátahöfn ( klikk sjá mynd )
Við snigluðust áfram aðallega í norð vestur og stoppuðum víða til að taka myndir enda var nóg að myndaefni og veðrið brosti við okkur og ekki var það verra en samt einkennilegt það ver alltaf fjara, Jón muldraði þegar ég mintist á þetta við hann, að eg væri alltaf að reyna að búa til brandara. ” Og það væru ekki nema örfáir sem heppnuðust “

Þar sem við höfðum nægan tíma ákváðum við að fara út á Drangsnes en þar á leiðinni á Selströnd rákumst við á þenna sérstaka þurrk-kofa ( klik sjá mynd ) og þar var eigandinn stoltur og skrafsamur, Reyndar gafst Jón upp á að hlusta á hann og lagði sig í bílnum meðan ég át í mig sögu staðarins og æfi mannsins.

Næsti markverði staður sem var stoppað til að taka mynd á var Veiðileysufjörður, sérstakur að sjá ef maður er innst í firðinum upp á heiðinni en hann er þröngur og stuttur, En þar bjó kerling með tveimur sonum sínum og hét bærinn Krákutún. En einu sinni þegar strákar urðu beitulausir til fiska fóru þeir í land og skáru stikki úr læri kerlingar til að nota í beitu. og þegar þeir komu úr þeim veiðitúr gerði vitlaust veður og drukknuðu þeir í lendingunni, en Kráka kerling lagði þá á fjörðinn að aldrei skyldi fiskast bein úr firðinum og heldur ekki nokkur maður drukkna þar framar, síða steypt kelling sér í fossinn sem er í botni fjarðarins og drekkti sér. eftir þennan atburð heitir fossinn Krákufoss.

Hver fjörðurinn rekur annan á Vestfjörðum eins og allir vita og næsti fjörður á Ströndunum er Reykjarfjörður allra markverðast þar er Djúpavík og þektust fyri kvikmyndina sem Hrafn Gunnlaugsson tók þar Blóðrautt Sólarlag.
Atvinnustarfsemi hóst þar 1917 og var atvinna stunduð þar með mislöngum hléum en endanlega lagðist atvinnustarfsemi þar alfarið af 1952 og var staðurinn í eyði í all mörg ár en nú er að byggjast upp blómleg ferðaþjónusta á staðnum með Glæsilegu hóteli, sumarbústöðum og minjasafni sem er einnig í uppbyggingu, Þetta er magnaður staður og þess virði að dvelja í nokkra daga og kynna sér sögu og sveit nágrennisins.

í flæðarmáli Djúpuvíkur er hið fornfræga strandferðaskip Suðurland ( klikk sjá mynd ) en skipinu var siglt upp í fjöru og notað sem verbúð í lok síðasta Síldarævintýris Landsins.

Og áfram er haldið vestur og eftir því sem vestar dregur verður byggðin einangraðri og í eiði, ekki verra því meira að skoða og mynda.

Gögur er ekki ekið framhjá án þess að berja augum, mynda og skoða.

Í dag er þar aðeins sumarbústaða byggð, en áður allmikill útgerðarstaður um aldir, hákarlaveiðar stundaðar þar á opnum áraskipum, (klikk klikk kikk sjá myndir )

Smábátahöfn í Hólmavík

Sögumaður á Selströnd

Veiðileysufjörður

Djúpavík

Sumarhús í Djúpavík

Hið fornfræga strandferðaskip Suðurland

Gögur

Gögur

Eftir að hafa horft á sólina setjast á enda veraldar of sofið svolítið í Hænuvík og fylgjast með sólinni lyftast upp úr fjallgarði Patreksfjarðar var ferðinni haldið áfram enn lék veðrið við okkur.
Í Morgunkyrrðinni stoppuðum við aðeins í botni Patreksfjarðar nánar tiltekið í Skápadal en þar við þjóðveginn er stórt og mikið stálskip ” Garðar ” (klikk sjá mynd ) en það liggur þarna snyrtilegt í fjörukambinum. Í dag þjónar skipið hlutverki sumarbústaðar. Síðan var ekið sem leið lá og komið við í morgun kaffi í Bjarkarlund og voru næturgestir þar að hafa sig til í berjamó, eftir gott kaffi þar lá leiðin upp Þorskafjarðarheiði og inn Á Steingrímsfjarðarheiði en á henni miðri er áhugavert gangnahús hlaðið úr stein með torfþaki en, það er þess virði að stoppa við og skoða þess lysta smíði (klikk sjá mynd )
Við komum Við í Hólmavík um hádegi á Laugardegi og var meiningin að fylla tankinn á bílnum kaupa kaffi og til að geta hellt upp á könuna og kannski smá meðlæti, en viti menn kaupfélagið var lokað, mér er sagt að það sé verið að reyna að byggja Vestfirði upp sem ferðamanna paradís hummmmmm !

Jón var að reyna að koma mér í skilning um að þá yrði að veita lágmarks þjónustu en hann getur ekki verið kaffilaus því hann er ný hættur að reykja, eða svoleiðis.

Og nú var komið að því við vorum farnir að nálgast loka áfanga staðinn sjálfann Strandirnar ég var sko tilbúin í allar myndatökurnar wowwwwww hvað mér hlakkaði til að koma í þetta undra land, sjá áframhald á morgun og magnaðar myndir

Stálskip ” Garðar ” sem sumarbústaður í dag.

Gangnakofi á Steingrímsfjarðarheiði.

Frá Látrabjargi var ferðinni heitið í náttstað og vorum við búnir að panta gistingu í Hænuvík en hvar er Hænuvík aldrei komið þangað eða heyrt á hana minnst.
Þegar við vorum að leggja af frá Látrabjargi voru tveir Þjóðverjar búnir að ræsa þjófavörnina á bílnum sínum og komust hvorki lönd né strönd en Jón var snöggur að redda þeim.
Við fórum út úr Bílnum og tókum myndir af Breiðuvík hvernig gátu svona hörmulegir atburðir átt sér stað á svona fallegum stað !
Hænuvík er steinsnar frá Látrabjargi samt er það afskekkt að hluta og ekið með hlíðinni að sunnanverðum Patreksfirði og er vegurinn nokkuð góður.
Þarna er falinn paradís, tvö gistihús, við fengum það sem er alveg niður við ströndina, og var ilmurinn og niðurinn frá sjónum þægilegur, Húsið var okkur sagt að væri gamalt vöruhús sem byggt var við útræðið sem stundað var þarna á árum áður, við komum okkur fyrir snæddum og gerðum okkur klára fyri myndatöku á sólarlaginu.

Ég mæli sérstaklega með þessum stað til heimsóknar og er kjörið að staldra við þarna í nokkra daga og njóta all þess sem þessi staður hefur upp á að bjóða

Daginn eftir er ferðinni heitið á Strandirnar

Hænuvík og Jón Sigurjónsson Ljósmyndari

Sólarlag í Hænuvík

Meira sólarlag í Hænuvík

” Við Breiðuvík “

Við fylltum díselolíu á tankinn í Borgarfirði þar sem veðrið lék við íslenskum ferðalöngum, bændum og búfénaði

Sunnanverðir Vestfirðir eru sérstaklega áhugaverðir fyrir sögu héraðsins, náttúruperlur og sérstaklega hvernig almættið hefur mótað þessa sveit, er því landslag víða sérkennilegt og sérstaklega áhugaverð til myndatöku fyrir þá sem af því hafa gaman.

Fjölda ummerkja um framkvæmdir á liðnum öldum, allt frá því á landnámsöld. Sumar af þessum minjum eru friðlýstar, og gætu verið elstu minjar um búsetu á Íslandi.

Víða eru verbúðatóftir, minjar frá sjávarútvegi íbúa svæðisins á liðnum öldum og sjálfsbjargarviðleitni sést í hlöðnum görðum sem verja áttu gegn sandfoki, veðrum og vindum. Fjöldi jarða á svæðinu eru komnar í eyði á síðustu áratugum. En nú má sjá að all flestar jarðirnar eru að lifna til lífs með sumar búsetu borgarbúa og oft má sjá merki um hugvit og umhirðu þar sem er verið að reyna að halda við gömlum minjum og er það til fyrirmyndar og mjög þakkarvert.

Borgarland er býsna sérkennilegt og er fallegt. Tjarnir og mýrar, fuglalíf, klettaborgir, sjávarmenjar, gróðurfar og fallegt útsýni.

Borgarlandið sjálft er alsett sérkennilegum klettaborgum, hnjúkum og tindaröðum, sem eru fornar gígrásir eldstöðvarinnar. Samspil fjölmargra afbrigða hefur skapað fjölbreyttar og litskrúðugar bergmyndanir.

Vatnsfjörður er vestasti fjörðurinn á suðurströnd Vestfjarða. Hann var lýstur friðland árið 1975. Alltaf er fallegt í gróðursæld Vatnsfjarðar.

Látrabjarg iðar allt af fugli framan af sumri, þegar við komum að bjarginu var allnokkuð eftir af fugli , þetta er ævintýraheimur sem ekki verður með orðum lýst. Slíkur blettur mun varla finnast annars staðar á jarðríki

Þarna verpa álka, langvía, svartfugl, stuttnefja, rita, lundi og fýll. Stærsta álkubyggð í heimi er í Stórurð. Fuglarnir verpa í nánu sambýli í björgunum, en þó eru ein eða tvær tegundir ríkjandi í hverjum bjarghluta.

Látrabjarg er stærsta sjávarbjarg landsins og eitt þéttsettasta fuglabjarg heims. Það er 14 kílómetrar að lengd og allt að 441 metra hátt. það er betra að vera ekki lofthræddur á þessu stað.

Vestfjarðasléttunnar sem hlóðst upp fyrir um 13-14 milljónum ára eru elstu jarðlög Íslands.

Mörg öfl sameinast um að gera Látrabjarg að paradís fuglanna. Hafið er mikilvægast, það heldur sandberginu við og hrúgar upp urðinni. Í samspili harðra hraunlaga, mýkri millilaga og ágangs vatns og vinda hafa orðið til kjöraðstæður fyrir fuglanna – syllur, stallar og hillur.

Ég held að það sé flottast að leigja flugferð á staðnum og fljúga yfir svæðið og skoða það úr lofti.

Stefnan var tekinn á Hænuvík þegar kvölda tók og mun ég segja frá stórkostlegum stað á morgun.

OG hér eru nokkrar myndir sem teknar voru á leiðinni

Gamall hertrukkur Gufufirði

Auðshaugur ber nafn með rentu.

Við Látrabjarg

Lundi ( Puffin )

Vestfirðir