Gellur í dós

 

Ég kom við í Nóatúni á leiðinni heim til að kaupa snarl í matinn, afgreiðslustúlkan sem stóð innan við búðarborðið,  spurði! hvað má ég bjóða þér, ég var ekki alveg viss hvað ég vildi en muldraði, eru þið alveg hætt að vera með gellur, ég sá að stelpan roðnaði en sagði ,,nei nei”, ,,nú”! sagði ég það er ekki verra að fá gellur í kvöldmatinn. Stelpan brá sér eldsnöggt frá, ég hugsaði mér gott til glóðarinnar, og taldi að daman væri að ná í gellur bakatil handa mér. En ekki reyndist það svo gott nei hún kom til baka með  ungan yfirmann sem  var um tvítugt. Hann benti mér  á að ungu stúlkurnar hjá honum væru sko ekki kallaðar gellur og ég skyldi ekki vera með neinn dónaskap! Ég  keypti bara fiskibollur í dós í kvöldmatinn.