Haustferð í Veiðivötn

 

Undanfarinn 5 ár hef ég alltaf farið upp í Veiðivötn um þetta leiti til að njóta fegurðarinnar í náttúrunni, en svona seint á haustin þegar vötnin eru um það bil að frjósa og landslagið hefur tekið á sig sterka liti og konstrast er þetta nánast ólýsanleg sjón, þarna togast á í manni hversu landið er annaðhvort harðneskjulegt eða fagurt og hvernig okkur dettur í hug að búa hér á hjara veraldar, eða fegurðin nær að blekkja mann frá harneskju landsins og þá upplifir ég mig eins og ég sé á paradís á jörð.

Ég velti því fyrir mér samt sem áður, hvort Hr. Bjarni Ármannsson hafi upplifað þvílíka fegurð í dag eða hvort hann hafi verið hugsjúkur hema hjá sér að spekúlera hvernig hann geti eignast eina krónu í viðbót. 

Í þetta sinn kom Jón Sigurgeirsson vinur minn með í ferðina.